Toevalsvoetbal. Dat is wat Feyenoord onder Van Persie speelt. Alle grote beloften over aanvallend en verzorgd spel zijn al lang vergeten. Quintin Timber, een van de weinigen die zich bij vlagen aan het niveau wist te onttrekken, is door de achterdeur vertrokken. De ideeën moeten nu komen van Hwang In-beom, die sinds zijn blessure nooit meer dezelfde is geworden, en Luciano Valente, die van zijn goede eerste maanden vooral een arrogante houding heeft overgehouden.
De wedstrijd in Utrecht had voor Robin van Persie niet veel later mogen komen. Maar van opluchting is amper sprake, nadat Feyenoord opnieuw een krankzinnig slechte wedstrijd op de mat legde. De enige manier om de zuinige overwinning te verklaren, is dat FC Utrecht zowaar nog slechter was.
Als Feyenoord gisteren tegen vrijwel elke andere tegenstander had gespeeld, was de wedstrijd verloren. Sterker nog: met een beetje pech hadden we zelfs van Utrecht verloren. Het is een totale belediging voor een club van deze omvang dat Van Persie zijn baan nog heeft. Een briljante, bejubelde voetballer, maar een arrogante en oppervlakkige trainer, die desondanks van Dennis te Kloese en de zijnen Feyenoord als proeflokaal mag gebruiken.
Het is op dit moment niet prettig om kritisch te zijn op Te Kloese, gezien de stuitende bedreigingen aan zijn adres, waardoor de beleidsman in Utrecht zelfs niet aanwezig kon zijn. Maar dat hij Van Persie in stand houdt, kan alleen nog worden verklaard als een egotrip, ingegeven door de angst zijn eigen baan te verliezen nadat eerder Brian Priske de deur werd gewezen.
Het station waar je nog kunt zeggen dat stabiliteit belangrijk is en dat je een trainer niet zomaar moet ontslaan, zijn we al lang gepasseerd. De vraag is hoeveel schade Van Persie Feyenoord nog mag toebrengen. Wie trekt in deze trein aan de noodrem voordat alle wissels zijn gepasseerd? De enige manier waarop Feyenoord nog iets van de erfenis van Slot kan beschermen, is door de Champions League te halen. Maar zoals Feyenoord nu speelt, is er een godswonder nodig om NEC achter zich te houden.
Wie als Feyenoordsupporter het spel van NEC ziet, wordt jaloers. Alles wat Van Persie zegt te willen zijn, ís Dick Schreuder. Een trainer met een duidelijke visie, die zijn plannen weet over te brengen en de eer bij zijn spelers laat. Misschien is het omdat Schreuder als voetballer weinig voorstelde, dat hij niet verslaafd is aan aandacht. Bij NEC draait het dankzij Dick Schreuder niet om Dick Schreuder.
Het is gekmakend dat je als Feyenoorder met jaloezie moet kijken naar een kleinere club als NEC, waar het plezier vanaf spat. Wij moeten het doen met spelers die niet eens meer de moeite nemen om onderlinge spanningen te verhullen. Kon ik een jaar geleden niet kiezen welke naam ik op mijn shirtje zou laten drukken - Hancko, Paixão of toch Giménez - nu zou ik niet weten met welke naam ik wil rondlopen. Dit elftal bestaat uit kleine Van Persie’s: eigenwijs, arrogant en snel op de tenen getrapt.
Arme Mats Deijl, die in deze krankzinnige situatie plots in een Feyenoordshirt voetbalt. Volledig logisch dat hij geen nee zei toen Mark Ruijl, op advies van Van Persie, bij hem aanklopte, maar onderdeel van de oplossing zal hij nooit worden. Wie die oplossing wél gaat brengen, mag Joost weten. Door de opeenstapeling van slechte keuzes zie je het bos niet meer door de bomen. En dat is misschien wel het pijnlijkste van alles: het gevoel verdwijnt dat iemand nog weet waar deze club eigenlijk voor staat.
Ik denk dat ik maar een shirtje koop met Gernot Trauner achterop en al schreeuwend het bestaan van Anel Ahmedhodžić ontken.
Peter
Lees meer over
