Visie op Zuid | ‘t Kan verkeren

Visie op Zuid | ‘t Kan verkeren

Bron: FR-Fans.nl
Foto: PRO SHOTS / Kay Int Veen
Auteur: Redactie

Het is niet mijn gewoonte om iemand met Amsterdamse roots aan te halen in deze Visie op Zuid. ’t Kan verkeren was echter de lijfspreuk van Gerbrand Adriaensz. Bredero (1585-1618). Deze Amsterdamse dichter en toneelschrijver doelde hiermee op de wisselvalligheid van het bestaan. Het leven kan opeens omslaan van geluk naar tegenspoed of van vreugde naar verdriet. Het is naadloos van toepassing op Feyenoord dit seizoen. Een tegenvallende competitiestart werd gevolgd door oogstrelend voetbal waarna analisten, media en voetballiefhebbers over elkaar heen duikelden om hun bewondering te uiten. Ze kwamen superlatieven tekort om het spel van de Rotterdamse trots te duiden. Wij als Feyenoordsupporters knepen in onze arm, want de reïncarnatie van het bewierookte Slot-voetbal leek plaats te hebben gevonden onder leiding van het duo Gio en Sipke. Met Valente en Zechiël als opvallende aanjagers, de bij vlagen geniale Hadj-Moussa en van achteruit gestuwd door Read en St. Juste. Tegelijkertijd schreeuwde een stemmetje in ons achterhoofd dat deze hoogtijdagen niet lang zouden duren en dat we snel weer met tegenslag en nederlagen te kampen zouden krijgen. Feyenoorder ben je namelijk niet voor je lol en cynisme en angstscenario's strijden daarbij om voorrang.

Het oktober/november-blok begon zo goed..

Het oktober/november-blok na de interlandperiode begon echter met een sprankelende zege op AZ waarna het Italiaanse Como 1907 (1 van de best voetballende ploegen van Europa en vorige week in de CL nog met 1-9 te sterk voor het Franse RC Lens) met 3-2 werd geklopt in een uitbundige Kuip. Wat kon ons gebeuren nu we het ook tegen topploegen lieten zien en daarmee critici de mond snoerden? Bij het bescheiden Telstar werd vervolgens een zwaar bevochten 3-4 zege geboekt. Gio en Sipke hadden hun formatie op een aantal plekken gewijzigd en al scoorden invalkrachten als Diarra en Steijn drie van de vier treffers, het spel en de instelling lieten zwaar te wensen over en Feyenoord ontsnapte in Velsen. Voor de CL kwam Feyenoord redelijk voor de dag in Sevilla, maar Betis had aan één treffer voldoende voor een ietwat geflatteerde overwinning. In Eindhoven werkte Feyenoord een ontluisterende eerste helft af met de schroom van een degradatiekandidaat in plaats van te opereren als de trotse koploper van de Eredivisie. Het was een wonder dat de schade bij rust beperkt bleef tot 1-0, want Feyenoord werd voetballend weggevaagd. In de tweede helft veerden de Rotterdammers echter op, Hadj Moussa nam de gelijkmaker op wonderschone wijze voor zijn rekening en zelfs 1-2 hoorde tot de mogelijkheden. 

Fortuna haalde een week later in De Kuip zijn jaarlijkse puntje op, want Danny Buijs weet inmiddels precies hoe en waar hij zijn grote liefde pijn kan doen. Daarbij hielp het niet mee, dat de thuisclub ca. 10 opgelegde kansen om zeep hielp tegen de stugge Limburgers. In de CL volgde een deceptie, want Feyenoord had werkelijk geen schijn van kans tegen de Italiaanse kampioen Inter, dat een soort trainingspotje speelde. Pijnlijker was wat gebeurde in Heerenveen. Ondanks grote externe druk volhardde Feyenoord in een systeem zonder pure linkerspits, waardoor het spel voorspelbaar werd en de tegenstander alle ruimte had om tactische tegenzetten te bedenken. Als dan zaken als creativiteit, balvastheid, energie, intensiteit, duelkracht en baltempo ontbreken bij de rood-witten en zelfs een 0-2 voorsprong niet voldoende is, kan het gebeuren dat een ontketend Heerenveen in een mum van tijd op 3-2 komt. Steijn bracht Feyenoord nog even langszij, maar Meerveld voltooide vervolgens zijn hattrick: 5-3. 

Reset

Alarmfase 1 brak aan met het ingaan van de volgende interlandbreak. Of het nu lag aan de tactiek van Gio en Sipke (terug naar de tekentafel!), het ontbreken van sterkhouder St. Juste (vervanger Watanabe lijkt zichzelf niet na het vertrek van Ueda), dan wel de vormdip van de middenvelders die iets te veel geloven dat zij heel goed kunnen voetballen en vergeten dat het begint met de juiste instelling en 100% inzet. Het weinig verheffende optreden tussen de palen van Ernst helpt ook niet mee en de reservekeepers boezemen evenmin vertrouwen in. Er is dus werk aan de winkel op 1908 en in de Kuip. De spelers valt voldoende te verwijten, want het is duidelijk dat zij niet meer kunnen opbrengen wat eerder wel lukte. Gio en Sipke zijn echter medeverantwoordelijk voor het gebrek aan frisse benen, want het wisselbeleid verdient geen schoonheidsprijs en roulatie (de selectie is ruim 20 man groot en iedereen is erbij gebaat dat er concurrentie is en bankspelers en toptalenten willen ook zicht hebben op speeltijd) is in de top noodzakelijk. Het Legioen zit inmiddels in zak en as, want de koppositie is afgestaan aan PSV, Ajax is langszij gekomen en Twente en AZ zitten op het vinkentouw. Scenario's als voetballen voor plek 4/5 komen al langs en met angst en beven wordt vooruit gekeken naar de thuiswedstrijden tegen Ajax en FC Twente. Het is Feyenoord in een notendop en het bevestigt daarmee de lijfspreuk van Brederode. Zo snel als het vertrouwen verdween, kan het door enkele aansprekende resultaten ook weer terugkomen. Mochten de thuiswedstrijden tegen Excelsior, Porto en Ajax uitmonden in drie overwinningen, dan is Feyenoord weer helemaal terug in de positieve flow en kan het voor een passend slotakkoord zorgen in december.

Genieten van de hoogste Academy-lichtingen

Feyenoorders met hart voor de jeugdafdeling kunnen op Varkenoord wekelijks met volle teugen genieten van al het moois, dat de Feyenoord Academy heeft te bieden. Het zal niemand zijn ontgaan dat < 21 op volle toeren draait onder de bezielende leiding van Adrie Poldervaart. Na negen wedstrijden heeft dit elftal nog een 100% score in de najaarscompetitie en staat het mijlenver voor op de concurrentie. De najaarstitel is een kwestie van tijd en wetende dat Read, Van Persie, Kraaijeveld, Schaken, Delianidis, Vd Elshout en Wessels al deel uitmaken van de selectie van Feyenoord 1, illustreert dit alleen maar de kracht van deze lichting. Als ook de voorjaarstitel in 2027 wordt gepakt kan <21 zich opmaken voor een confrontatie met Jong Sparta of Jong Almere voor een plek in de tweede divisie, mits….. één van die beide ploegen lager eindigt dan plek 9. Ook < 19 jaar is een groot genoegen om naar te kijken. Koploper in de competitie (al zijn er wat verschillen in gespeelde duels), maar de ploeg herbergt een scala aan talenten die onder leiding van Jimmy Lucassen en zijn staf blijven doorgroeien. Vol in de schijnwerpers staat natuurlijk het < 19 elftal dat uitkomt in de Youth League (de Champions League voor < 19). Klinkende zeges op Barcelona, Como 1907, Real Betis en Inter maken, dat Feyenoord ongeslagen de ranglijst aanvoert met Real Madrid en het verrassende Slavia Praag. Zelfs blessures van de gebroeders De Koning, Zinhagel en Wessels breken het team niet op. Coach Lucassen formeert zijn elftal uit de volgende 30 toptalenten, als iedereen fit is:

Doel: De Mol, Van Bennekom
Defensie: Mahamud, Schens, Pieterse, Wessels, Plantinga, Slory, Baks, Mparaganda, Roovers, Silva Dias
Middenveld: El Harmouz, Nahany, Faik, Tim de Koning, Nick de Koning, Akkermans, Rueck, Hadidi
Aanval: Schaken, Haps, Zinhagel, El Boujjoufi, Neijenhuis, Onunta, Grootfaam, Verdonk, Progetti, Wilbrenninck-Van Cuilenborg

Denk daar nog eens Delianidis, Agboluaje, Khan, Van Maarschalkerwaard, Kessels, El Ouansaidi, Peters en de verhuurde spelers Ouarghi, Sliti en Plug bij en de uitkomst is dat er de komende jaren 40 talenten in allerlei soorten en maten staan te trappelen bij de deur van Feyenoord 1 om het voorbeeld van Read, Van Persie, Vd Elshout en Kraaijeveld te volgen. De ervaring leert dat de laatste stap groot en moeilijk is voor aanstormende talenten, maar zelden heeft de eigen jeugdopleiding zoveel toptalent klaargestoomd die de potentie heeft om heel ver te komen in de Youth League en, gelijk aan AZ, het eerste elftal te halen. Een portie geluk, vertrouwen, karakter en doorontwikkeling zijn hierbij doorslaggevende factoren voor de spelers, maar het is aan de clubleiding en de technische staf om blijk te geven van visie en lef en de komende jaren onvoorwaardelijk te kiezen voor de eigen aanwas!

Jelle 

Lees meer over
Lees ook