Het nieuwe tweetal weigerde zich nu al uit te spreken over de positie van hoofdtrainer Robin van Persie en Rigaux gaf ook expliciet aan dat er tot dusver nog maar kort met de zittende coach is gesproken. Dit zegt in ieder geval dat Eenhoorn en Rigaux de handen vrij willen houden en zich nog nergens aan willen binden. Feit is dat Robin van Persie, sinds februari 2025 werkzaam in De Kuip en in het bezit van een nog 1-jarig contract, nog maar weinig indruk wist te maken als hoofdtrainer. Met Feyenoord bereikte hij afgelopen seizoen door een tweede plek in de Eredivisie wel de poulefase van de Champions League wat in financieel én sportief opzicht zeer wenselijk was. Of dit bij een evaluatie voldoende is in de ogen van Eenhoorn en Rigaux lijkt zeer de vraag, want op het gebied van ontwikkeling (speelwijze, team en spelers), chemie met de spelersgroep, tactiek, wisselbeleid, keuzes (aanvoerdersband, Braga, Read), blessures en zijn individualistische optreden (luisterde alleen naar hulplijn Dick Advocaat) valt er veel aan te merken op de onervaren hoofdtrainer Robin van Persie. Dit alles zal worden meegewogen door Eenhoorn en Rigaux en de rationele conclusie zou wel eens kunnen zijn dat zij Robin van Persie nu niet de juiste man op de juiste plek vinden.
Zo, de toon werd stevig gezet door de nieuwe algemeen directeur Robert Eenhoorn en technisch directeur Dévy Rigaux bij de eerste officiële persconferentie op maandag 1 juni. Dit bijvoorbaat al veel geroemde koppel maakte verbaal een scherpe en professionele indruk, gaf al een kort inkijkje in hun visie (creëren van waarde-ontwikkeling), hun ambitie (prijzen pakken), liet zich door de buitenwacht geen deadlines opdringen en neemt de benodigde tijd om te bekijken wat er nu is en wat er straks nodig is om resultaten te behalen. Dus inventariseren, analyseren en evalueren om vervolgens weloverwogen besluiten te nemen.
Inzoomen op 5 titels van Feyenoord (1975-2026)
Hoewel Feyenoord als 2e eindigde in de Eredivisie, had de club een straatlengte achterstand op kampioen PSV dat de derde landstitel op rij behaalde. In Eindhoven hebben ze hun zaken prima voor elkaar en de basis daartoe vormt een sterke organisatie, goed beleid en een uitgebalanceerde selectie. Dat gat is niet zomaar te dichten, maar Feyenoord kan wel in de buurt komen. Met de veranderingen in de directie, binnen de Raad van Commissarissen, in de staf (technisch, medisch en performance) en een hernieuwde selectie kan Feyenoord wel degelijk snel weer een serieuze uitdager worden voor PSV, waarbij de succesvolle Feyenoord Academy een belangrijke aanjager kan worden. Feyenoord kan ook lessen trekken uit het verleden om zo het heden beter te leren begrijpen. Laten we eens inzoomen op de vijf kampioenschappen, die Feyenoord sinds 1975 behaalde.
Seizoen 1983/1984
Onder leiding van hoofdtrainer en Rotterdammer Thijs Libregts pakte Feyenoord in 1984 de dubbel. Twee wereldvedetten (veteraan Johan Cruijff en rising star Ruud Gullit) en een brede kern van zelf opgeleide spelers (Hiele, Knoop, Wijnstekers, Van de Korput, Duut, Troost, Stafleu, Hoekstra, Been, Van Til, Houtman, Brard) waren veel te sterk voor de concurrentie. Nielsen en Zhelyaskov waren de twee buitenlandse selectiespelers.
Seizoen 1992/1993
Willem van Hanegem was de hoofdtrainer en Wim Jansen technisch directeur. Deze Feyenoord-iconen leidden het team naar het kampioenschap. Dit Feyenoord heette een hechte vriendenploeg te zijn met een grote Nederlandse kern. De Goey, Van Gobbel, De Wolf, Metgod, Fräser, Refos, Heus, Nortan, Bosz, Trustfull, Taument, Witschge, Van Loen, Scholten, Gorré en Blinker vormden een kleurrijke spelersgroep waar De Kromme heel goed bij paste. Twee onvergetelijke buitenlanders complementeerden het geheel: Kiprich en Obiku.
Seizoen 1998/1999
Leo Beenhakker behaalde dit jaar één van zijn allermooiste titels met Feyenoord, zijn club uit zijn stad. Rob Baan stelde de selectie samen als technisch directeur (TD). Dit Feyenoord werd al wat internationaler qua spelersgroep, maar nog steeds was er een dominante Nederlandse inbreng. Zoetebier, Van Gobbel, Konterman, Schuiteman, Van Wonderen, De Haan, Paauwe, Van Gastel, Bosvelt, Vos en Van Vossen pasten uitstekend bij de Rotterdamse mentaliteit (geen woorden, maar daden) en zorgden voor veel herkenning bij het Legioen. Dudek, Kalou, Korneev, Cruz en Tomasson verzorgden de hoogstaande buitenlandse inbreng, samen met publiekslieveling Gyan en Tininho.
Seizoen 2016/2017
Dit keer was het clubicoon Giovanni van Bronckhorst die erin slaagde om als trainer met Feyenoord de titel in de wacht te slepen op de laatste speeldag. Martin van Geel was de TD. Het eerste kampioenschap na 18 jaar met toch weer een opvallende inbreng van spelers die van Varkenoord afkomstig waren. Karsdorp, Nieuwkoop, Kongolo, Nelom, Woudenberg, Vilhena, Hamer, Schuurman en Hansson waren de jeugdexponenten. Vermeer, Hahn, Van der Heijden, El Ahmadi, Vejinović, Berghuis, Kuyt, Kramer, Toornstra, Elia en Başacıkoğlu waren allemaal spelers met een Nederlandse achtergrond. Jones, Botteghin, Tapia en Jørgensen vormden het buitenlandse kwartet.
Seizoen 2022/2023
Arne Slot was misschien als kleine jongen Feyenoordsupporter, maar had verder geen directe band met Rotterdam. Als hoofdtrainer liet hij echter een onuitwisbare indruk achter en won met Feyenoord 1x de titel. Frans Arnesen en Dennis te Kloese wisselden elkaar dit seizoen af als TD. Bijlow, Geertruida, Benita, Hartman, Kökçü, Timber, Milambo, Naujoks en Idrissi liepen ooit op Varkenoord rond. Wieffer, Kasanwirjo en Dilrosun waren de overige Nederlandse spelers en de aanwezigheid van Wellenreuther, Pedersen, Trauner, Hancko, Rasmussen, Lopez, Bjørkan, Paixão, Jahanbakhsh, Gimenez, Danilo, Szymański en Bullaude toonde aan dat Feyenoord allang geen bord-op-schootscouting hanteerde.
Conclusie
Wat opvalt is dat Feyenoord in de laatste 51 jaar slechts 5x kampioen werd en nooit twee seizoenen achter elkaar. Op Slot na, hadden de verantwoordelijke trainers al een verleden met Feyenoord. Bij alle kampioenschappen werd een belangrijk deel van de selectie gevormd door spelers die voortkwamen uit Varkenoord en Nederlandse spelers die je in de meeste gevallen als karaktervoetballers zou kunnen bestempelen. In 1999 en zeker in 2023 was duidelijk te zien dat Feyenoord ver over de eigen landsgrenzen scoutte. Deze internationalisering is al langer zichtbaar in de hele voetbalwereld. De uitdaging voor Dévy Rigaux is om een selectie samen te stellen met toptalenten uit de bewierookte eigen Feyenoord Academy, Nederlandse spelers die de potentie hebben om zich door te ontwikkelen bij een topclub als Feyenoord en buitenlandse groeibriljantjes, die niet alleen goed kunnen voetballen, maar ook het juiste karakter hebben. Spelers als Dudek, Tomasson, Cruz, Trauner, Hancko, Paixão en Szymański. Het Legioen kan niet wachten op de aanstaande veranderingen.
Jelle
