Ooit was Feyenoord één van de meest vermogende Europese clubs, maar in sneltreinvaart gleed de Trots van Zuid af door een aaneenschakeling van slecht bestuur, gebrek aan visie, financieel wanbeleid, foute keuzes en interne strubbelingen. Die periode duurde ca. 40 jaar. De komst van Johan Cruijff en Ruud Gullit zorgde voor een kortstondige opleving, maar pijnlijk was dat PSV Gullit voor een habbekrats kon wegkapen en enkele jaren later voor 17 miljoen gulden verkocht aan AC Milan. Het begin van een lange bloeiperiode voor PSV met Feyenoord in de rol als schlemiel. In de jaren negentig kreeg de club weer even wat kleur op de wangen. Na 2008 ging het weer mis en beleefde Feyenoord een aantal moeizame seizoenen, mede door onverantwoorde investeringen van technisch directeur Peter Bosz. Opnieuw richtte Feyenoord zich op vanaf 2012 met als hoogtepunt de bloeiperiode onder Arne Slot toen Feyenoord zich ook Europees weer liet zien. Feyenoord leek de transitie naar een moderne topclub te hebben gemaakt.
Ik durf mijzelf een fanatieke en onverwoestbare Feyenoordsupporter te noemen met een diep gewortelde liefde voor onze club. Zoals iedere Feyenoorder, ben ook ik gewend geraakt aan diepe dalen en aanzienlijk kortere piekmomenten.
Na het vertrek van Arne Slot ging het wederom mis. Dennis te Kloese, naast algemeen directeur ook technisch directeur, ging gruwelijk in de fout in door het aantrekken van de trainers Brian Priske en Robin van Persie. Onder Priske werden in ieder geval nog spraakmakende resultaten geboekt in de Champions League. Van Persie is inmiddels iets meer dan een jaar werkzaam als hoofdtrainer in Rotterdam Zuid en de balans is dramatisch. Natuurlijk heeft Feyenoord slechtere periodes meegemaakt in de historie, maar dat was toen er geen geld in kas zat bij de club en jaren geen transfersom kon worden betaald voor spelers. Gevolg was, dat Feyenoord vaak met kwalitatief uiterst magere spelersselecties werkte.
We gaan voor de titel
Hoe anders was het beeld medio 2025. Feyenoord boerde financieel eindelijk heel aardig, goede spelers werden eindelijk voor meer dan 20 miljoen euro verkocht, de selectie stond bol van, voornamelijk buitenlandse, internationals en De Kuip zit al decennia bomvol, ondanks de opvallend hoge toegangsprijzen. De ambitie was duidelijk voor het seizoen 2025/2026. Feyenoord zou voor de titel gaan en niemand minder dan Robin van Persie zelf benoemde dit als grote doel. De eerste maanden van dit seizoen zag het er nog aardig uit, ondanks een aantal onbegrijpelijke beginnersfouten van onze trainer. Er waren twee bepalende sportieve momenten, die voor veel zand in de motor hebben gezorgd. Braga uit en PSV thuis. Vanaf november 2025 kwam de klad er op ongekende wijze in bij Feyenoord en werd het van kwaad tot erger. Overwinningen in de Eredivisie werden schaars, een treurige bekeruitschakeling in de Kuip volgde tegen Heerenveen en in Europa werd een beschamende reeks neergezet in de Europa League. De diarree aan langdurige blessures in de selectie maakte van Feyenoord qua fitheid het slechtste jongetje van de klas. Temeer daar Robin van Persie tegen het einde van vorig seizoen vertelde te weten waardoor onder Priske zoveel blessures ontstonden.
Frustraties zijn groot
De frustratie van het Legioen is groot en dat wordt niet onder stoelen of banken gestoken. Op sociale media zijn er dagelijkse vernietigende commentaren te lezen en in de Kuip hangt al maanden een negatieve sfeer. Analisten hebben van de wanorde binnen Feyenoord een favoriet gespreksonderwerp gemaakt. Vriend en vijand zien dat Feyenoord al maanden geen goede wedstrijd meer heeft gespeeld. Het blessurespook sloeg ongenadig hard toe in de Kuip, maar nog treuriger was het totale gebrek aan ontwikkeling bij het team en de spelers. Van Persie en zijn staf lijken geen idee te hebben hoe dit Feyenoord geprepareerd moet worden voor een wedstrijd. Ook niet nu Feyenoord maar één duel per week speelt.
Volendam en NEC uit
De uitwedstrijd tegen Volendam stond symbool voor dit seizoen. Van Persie en Valente vertelden na afloop voor de camera dat de spelers hun stinkende best hadden gedaan in een wedstrijd die als 1 van de 6 finales werd bestempeld. Wie de wedstrijd echter 94 minuten lang uitzat zag een Feyenoord, dat in een veteranentempo voetbalde, geen plan had, geen automatismen op de mat legde, nauwelijks creativiteit herbergde, snelheid en duelkracht miste, gif en winnaarsmentaliteit ontbeerde, waar spelplezier niet te ontdekken was, met twee volledig falende vleugelspitsen speelde en nog een dag had kunnen voetballen zonder te scoren. Waar Wellenreuther zijn ploeg met enkele reddingen behoedde voor een nederlaag en liefst 13 spelers niet beschikbaar waren. Al tijden lijkt er geen enkele chemie meer te zijn tussen Van Persie en zijn spelersgroep en dat gevoel is inmiddels overgeslagen naar de tribunes waar vaak een doodse stilte heerst en gelatenheid. Dure miskopen als Borges, Tengstedt, Diarra en Sterling worden de verantwoordelijken zwaar aangerekend en maakt de vraag weer actueel hoe het mogelijk is, dat de komst van deze spelers binnen Feyenoord groen licht kreeg.
De uitwedstrijd tegen NEC, de nummer 3, had een gamechanger kunnen zijn in de strijd om plek 2. Als de 0-1 voorsprong de eindstand was geworden, was het gat met de naaste belagers 4 punten geweest met nog 4 wedstrijden te gaan. Helaas scoorde oud-Feyenoorder Danilo in de 96e minuut de gelijkmaker en zo bleef het verschil met NEC 1 punt en met FC Twente 2 punten. Ik vroeg mij verdwaasd af wat Van Persie toch ziet in jongeling Sliti die aan de basis stond van de Nijmeegse 1-1 en een week eerder in Volendam een ongelooflijke kopkans op 0-1 om zeep hielp. Positief was wel de vechtlust, de schitterende 0-1 van Ueda en het feit, dat Moder, Moussa en Valente toch fit genoeg waren. Ook vierden Trauner en St. Juste hun rentree.
The End
Hoewel wij als supporters zelden zo verlangden naar het einde van een seizoen als nu, kijk ik toch met enig vertrouwen naar het competitieslot. In de komende twee weken zonder competitievoetbal moeten Read, Bos, Smal, Ahmedhodžić en Hwang terug kunnen keren bij de wedstrijdselectie waardoor er weer echt iets te kiezen valt. Als Van Persie voldoende wordt geholpen door Advocaat en de spelers de laatste vier finales overeind blijven, zou een bijzonder zwak seizoen toch kunnen uitmonden in een tweede plek en dus kwalificatie voor de poulefase van de Champions League. Objectief bekeken hebben NEC en FC Twente meer recht op de plekken 2 en 3, want de ware liefhebber wordt vrolijk van het voetbal dat in Nijmegen en Enschede wordt gespeeld. Alleen zijn wij niet objectief, dus blijven wij hopen. Tot en met competitieronde 34.
Jelle
