In Heerenveen leek het elftal plotseling los zand. De Friese formatie voetbalde met gemak door de linies heen en de verdediging bood amper verzet. Zo kwam het dat Feyenoord niet zomaar verloor, maar liefst vijf doelpunten om de oren kreeg.
De interlandbreak kwam voor Feyenoord op een gunstig moment. Waar de vorige onderbreking nog vervelend was vanwege de goede vorm van de ploeg, is de stemming een paar weken later volledig omgeslagen. Feyenoord worstelde met zichzelf, met als dieptepunt de eerste competitienederlaag van het seizoen.
Net als Fortuna (1-1) en Inter (0-3), waartegen Feyenoord in de zeven dagen daarvoor ook pijnlijke resultaten boekte, speelde Heerenveen met vijf man achterin. Toch had Van Bronckhorst nog altijd geen oplossing gevonden om hiermee om te gaan.
Valente, die andermaal (gedwongen) als linksbuiten speelde, wilde iedere bal in zijn voeten krijgen en trok het spel voortdurend naar het middenveld, precies waar Heerenveen sterk was. Terwijl bij een 0-2-voorsprong de ruimte juist achter de Friese verdediging lag. Van Bronckhorst liet het voor wat het was, tot het onvermijdelijke gebeurde en Feyenoord op een 3-2-achterstand kwam. Pas toen greep hij in, maar was het kwaad al geschied.
Hoewel het hele elftal al weken ondermaats presteert, werd de trainer ook niet geholpen door zijn doelman, Tjark Ernst. Sommigen vinden dat hij ten onrechte als zondebok wordt aangewezen, maar waar zijn ploeggenoten eerder hebben laten zien het wél te kunnen, lijken de problemen van Ernst van chronische aard. De vraag is hoelang Van Bronckhorst nog wacht met ingrijpen.
De opeenstapeling van teleurstellingen leidde in en rond Rotterdam tot behoorlijk wat onrust. Waar was het frivole voetbal gebleven waarmee eerder PEC, Heerenveen en Como werden omvergeblazen? Veelgehoorde geluiden: 'Feyenoord is weer Feyenoord' en 'dit doet denken aan vorig seizoen'.
Die onrust kwam niet uit de lucht vallen. Ook de wedstrijden tegen PSV, Real Betis en Telstar waren niet waarop men had gehoopt. De kritiek op het vertoonde spel is dan ook begrijpelijk. Maar rechtvaardigt een aantal slechte wedstrijden meteen de conclusie dat Feyenoord opnieuw een teleurstellend seizoen tegemoet gaat?
We schommelen dit seizoen zo met onze emoties dat we onszelf misschien eens eerlijk moeten afvragen: wat hadden we dan eigenlijk verwacht?
Dat Feyenoord niet won van Real Betis, PSV en Inter, is op zichzelf weinig verrassend. Sterker nog: tegen Betis toonde de ploeg zich negentig minuten lang een gelijkwaardige tegenstander van een Spaanse hoogvlieger en op bezoek bij landskampioen PSV werd knap een punt gepakt. Wie tegen dergelijke tegenstanders op voorhand drie punten verwacht, legt de lat wel erg hoog.
Want hoewel Feyenoord de laatste weken een aantal keer slecht voor de dag kwam, is er weinig reden om nu al van een crisis te spreken. De ploeg beschikt over een aantal zeer talentvolle voetballers, maar de spoeling is dun. Bovendien werd de afgelopen weken duidelijk dat het op belangrijke momenten nog aan ervaring ontbreekt.
We lijken soms te vergeten waar Feyenoord vandaan komt. Vorig seizoen eindigde de ploeg weliswaar als tweede, maar op een straatlengte achterstand van PSV. Afgelopen zomer volgde een grote schoonmaak, waarbij de selectie flink op de schop ging. De verwachtingen waren aan het begin van het seizoen dan ook niet bijzonder hoog.
Tot het plotseling begon te lopen. Feyenoord speelde bij vlagen sprankelend voetbal, boekte een aantal overtuigende overwinningen en werd tegen wil en dank ineens als titelfavoriet bestempeld. De verwachtingen groeiden met iedere overwinning, alsof de achterstand op PSV en de ingrijpende veranderingen van afgelopen zomer niet meer bestonden.
De grote schoonmaak van afgelopen zomer biedt voldoende reden om de toekomst met vertrouwen tegemoet te zien. Maar een kampioenschap of een stuntjaar in Europa zou op dit moment vooral een geweldige bonus zijn. Een geslaagd seizoen hoeft niet uitsluitend in prijzen te worden uitgedrukt.
Feyenoord is in een paar maanden tijd niet plotseling een kampioensploeg geworden. Dat was het in augustus niet en dat is het in november nog altijd niet. Alleen waren we dat na een paar mooie overwinningen even vergeten.
Peter