´ Waarom Van Bronckhorst nauwelijks ingrijpt als Feyenoord vastloopt´

Yorick Hokke constateert in De Telegraaf dat Van Bronckhorst van alle Eredivisietrainers het minst wisselt. De journalist wijst daarbij op de beperkte breedte van de selectie. Opvallend genoeg heeft Feyenoord op papier wel degelijk behoorlijk wat kwaliteit achter de hand. Spelers als Reiss Nelson, Jakub Moder, Jeremiah St. Juste, Jordan Bos, Gijs Smal, Bart Nieuwkoop en Thomas Beelen zouden bij volledige fitheid prima mee kunnen op het niveau dat Feyenoord nastreeft.

Dat maakt hen niet automatisch allemaal basisspelers, maar het zijn wel voetballers die bij een wissel niet direct een verzwakking hoeven te betekenen. Het probleem is dat vrijwel al deze spelers momenteel ontbreken, net terugkeren van een blessure of nog onvoldoende wedstrijdritme hebben. Sommigen zitten zelfs al zo lang in de lappenmand dat het onzeker is wanneer ze weer structureel een rol kunnen spelen.

Voorspelbaar op links

Die personele problemen beperken ook de tactische mogelijkheden. Pieter Zwart analyseert bij Voetbal International hoe Feyenoord tegen Internazionale vastliep op de Italiaanse vijfmansverdediging. Met Luciano Valente als hangende linksbuiten ontbreekt het volgens hem aan diepgang, waardoor tegenstanders zich steeds gemakkelijker op het Rotterdamse aanvalsspel kunnen instellen.

Inter hield de as gesloten en dwong Feyenoord naar de flanken. Wanneer de bal uiteindelijk op links terechtkwam, stond Valente vaak al in een drukbezet gebied. De Italianen hadden daardoor weinig moeite om de ruimtes klein te houden. Ook bij kantwisselingen handelde Feyenoord te traag om van de vrijgekomen ruimte te profiteren.

Met een fitte Nelson als echte buitenspeler of een opkomende Bos op links zou Van Bronckhorst andere mogelijkheden hebben. Zwart zag bijvoorbeeld dat een loopactie van de jonge Jerayno Schaken direct iets veranderde aan de veldbezetting, al was de wedstrijd toen al beslist.

Vertrouwen in de vaste elf

Toch ligt niet alles aan de blessurelijst. Van Bronckhorst staat erom bekend lang vast te houden aan zijn vertrouwde spelers en speelwijze. Die neiging was ook tijdens zijn eerste periode als Feyenoord-trainer regelmatig zichtbaar. Het geeft spelers vertrouwen, maar zorgt er soms ook voor dat veranderingen pas volgen wanneer de omstandigheden daarom vragen.

Met talenten als Thijs Kraaijeveld en Schaken zijn er mogelijkheden om het elftal nieuwe impulsen te geven. Beiden kregen tegen Inter speeltijd en lieten bij vlagen zien iets te kunnen toevoegen. Dat betekent niet dat ze direct een vaste basisplaats moeten krijgen, maar wel dat jeugdspelers ook zonder blessuregolf een optie kunnen zijn.

Ook twijfels onder de lat

Ondertussen groeit de discussie over Tjark Ernst. Sjoerd Mossou schrijft in het Algemeen Dagblad dat de Duitse doelman nauwelijks opzichtig blundert, maar bij afstandsschoten te weinig reddingen verricht. Vooral zijn positionering en manier van duiken roepen volgens de journalist vragen op. Het sarcastische applaus na een eenvoudige vangbal tegen Inter liet bovendien zien dat het vertrouwen op de tribunes afneemt.

Ook op deze positie heeft Van Bronckhorst geen vanzelfsprekend alternatief. Reservekeeper Florian Kastenmeier speelde het grootste deel van zijn carrière op het tweede Duitse niveau en moet zich in De Kuip nog bewijzen.

Feyenoord heeft dus meer kwaliteit in huis dan de huidige reservebank doet vermoeden. Alleen kan Van Bronckhorst daar voorlopig onvoldoende gebruik van maken. Tegelijkertijd blijft de vraag of hij binnen de mogelijkheden die er wél zijn, niet wat vaker voor een andere aanpak kan kiezen. Zeker nu tegenstanders steeds beter lijken te weten hoe ze Feyenoord moeten bestrijden.