De Telegraaf sprak met zaakwaarnemer Orlando Engelaar en voormalig jeugdtrainer Melvin Boel over de ontwikkeling van de 22-jarige Rotterdammer. Beiden kennen Zechiël al jarenlang en schetsen vooral het beeld van een speler die weinig onder de indruk raakt van alles wat er rondom hem gebeurt. Engelaar vat het simpel samen: "Gjivai raakt niet snel in de war."
Een vertrek bij Feyenoord leek deze zomer nog bepaald niet uitgesloten voor Gjivai Zechiël. LOSC Lille meldde zich meerdere keren voor de middenvelder en ook Zechiël zelf vroeg zich af hoeveel perspectief er voor hem in Rotterdam lag. Enkele maanden later ziet zijn wereld er compleet anders uit. Hij staat in de basis bij Feyenoord en heeft zich inmiddels voor het eerst gemeld bij het Nederlands Elftal.
Van fysiek achterlopen naar voordeel
Dat zelfvertrouwen was niet altijd vanzelfsprekend gekoppeld aan een makkelijke weg richting het eerste elftal. Zechiël kwam als tiener van Sparta naar Feyenoord en was volgens Engelaar in zijn eerste jaren fysiek nog een stuk minder ver dan veel ploeggenoten. Daardoor moest hij oplossingen vinden tegen grotere en sterkere tegenstanders.
Juist dat heeft hem volgens zijn begeleider gevormd. Techniek had Zechiël altijd al, maar na zijn groeispurt kwam daar ook het fysieke vermogen bij om op een hoger niveau overeind te blijven. Zijn achtergrond op de Rotterdamse trapveldjes speelt daarin eveneens een rol. De vele uren straatvoetbal leverden hem niet alleen balgevoel op, maar ook het vermogen om zichzelf in kleine ruimtes staande te houden.
Ook Boel zag in de jeugdopleiding al vroeg iets bijzonders in Zechiël. Toch speelde de middenvelder destijds niet altijd bij de nationale jeugdteams. De trainer confronteerde hem daar op enig moment mee. Zijn boodschap was helder: "de echte groten zoeken de schuld bij zichzelf. Ga nou eens twee keer zo hard aan het werk."
Zechiël pakte dat volgens Boel serieus op. Zelfs tijdens een vakantie van zijn trainer liet hij via Facetime zien dat hij samen met goede vriend Lamare Bogarde bezig was met zijn voorbereiding. Het past bij het beeld dat beide mannen schetsen van een speler die behoorlijk overtuigd is van zijn eigen kwaliteiten, maar tegelijkertijd bereid is daar hard voor te werken.
Zomer vol twijfel eindigt in Oranje
Toch stond zijn toekomst bij Feyenoord afgelopen zomer nog ter discussie. LOSC Lille toonde concrete belangstelling en bracht meerdere biedingen uit. Zechiël stond open voor een transfer omdat hij twijfelde hoeveel speeltijd hij in Rotterdam zou krijgen. Uiteindelijk bleef hij en tekende hij bij.
Die beslissing pakt voorlopig uitstekend uit. Zechiël veroverde een basisplaats bij Feyenoord en kreeg na zijn sterke seizoenstart ook een oproep van bondscoach Xavi Hernandez. Eerder was er vanuit Suriname en Kaapverdië belangstelling om hem voor hun nationale ploeg te laten uitkomen, maar Zechiël bleef geloven in een toekomst bij Oranje.
Voor Feyenoord is zijn ontwikkeling misschien wel net zo belangrijk als voor Zechiël zelf. Een speler uit de eigen opleiding die eerst minuten maakte buiten Rotterdam, terugkeert, zich in het elftal speelt en vervolgens Oranje haalt, is precies het soort route dat de club vaker wil zien. Waar afgelopen zomer nog serieus over een afscheid werd gesproken, lijkt Feyenoord enkele maanden later vooral blij dat het zover niet is gekomen.