Al kon hij logischerwijs nog geen potten breken, de grootste glimlach bij veel Feyenoordsupporters was deze week na het debuut van Shaqueel van Persie. Dankzij zijn vader is hij van meet af aan geliefd in Rotterdam-Zuid. Maar diezelfde vader, Robin, moest het de afgelopen dagen bij veel supporters ontgelden. Een enkeling vroeg zelfs om zijn vertrek, alsof daarmee ineens alle problemen zouden verdwijnen.
Een overwinning tegen Telstar is geen punt achter een sportieve crisis. Die zit minder in de ranglijst dan in wat daarachter schuilgaat: een elftal dat veel te afhankelijk is van de grillen van Hadj Moussa en bovendien een leider ontbeert.
Reden: Feyenoord verloor de afgelopen weken vier keer op rij, zag daarmee PSV afstand nemen in de titelrace en hoop op een nieuwe succesvolle Europese campagne verdampen.
Dat Feyenoord in die reeks in de Eredivisie zowel verloor van Go Ahead Eagles als NEC was al op z'n zachts gezegd armoedig, maar de nederlaag tegen Celtic gaf pas echt reden tot zorg. Opvallend was vooral de gelatenheid waarmee de spelers hun lot ondergingen en de ideeënloosheid waar andermaal alleen Luciano Valente zich aan kon onttrekken. Voor een ploeg die aansluiting met PSV wil houden en Europees wil overwinteren, is dat veel te mager.
Juist in wedstrijden als die tegen Celtic zie je hoe kwetsbaar dit Feyenoord is als Hadj Moussa zijn dag niet heeft. Soms is hij briljant, over het algemeen is hij nog veel te grillig. Als Hadj Moussa zijn acties mislukken, is Feyenoord vleugellam. Aan de andere kant is Leo Sauer (lang) nog niet in staat om de schoenen van Igor Paixão te vullen. Dat maakt Feyenoord aanvallend kwetsbaar, en dat mag Dennis te Kloese zichzelf aanrekenen.
De koopman uit het Maasgebouw gaf een slordige zestien miljoen euro uit aan twee aanvallers die zelden in actie komen en inmiddels dus door de zoon van hun trainer in de pikorde voorbij zijn gestreefd: Borges en Casper Tengstedt. Voor een club met beperkte middelen is dat een dure misser. Foutje, bedankt, zullen we maar zeggen. Kritiek op Te Kloese is vaak aan dovemansoren gericht, hij heeft een goede reputatie, maar voor dat bedrag mag je minstens één zekere basisspeler verwachten en geen luxeproblemen op de tribune.
Voor mensen meer in de spotlights is de Feyenoordsupporter minder lief. Van Persie, die met zijn ploeg uitstekend aan het seizoen begon, werd deze week langs de Brian Priske-meetlat gelegd. Daarbij werd alle nuance – bijvoorbeeld dat Priske in dezelfde periode vorig jaar de beschikking had over Santiago Giménez, David Hancko, Igor Paixão en een fitte Gernot Trauner – voor het gemak vergeten.
Van Persie moet het doen met een elftal dat aantoonbaar aan kwaliteit heeft ingeleverd en met topaankopen die (nog) geen dragende spelers zijn. Zo werd er ook veel geld neergelegd voor Sem Steijn, die meteen het vertrouwen kreeg en aanvoerder werd. Toch is hij geen dragende speler, wat hij gezien de ruim tien miljoen euro die is betaald wel zou moeten zijn.
De trainer is vaak de kop van jut en niet altijd onterecht. Ook Van Persie heeft ogenschijnlijk genoeg te leren, bijvoorbeeld in zijn wisselbeleid. Pas twee invallers maakten een doelpunt, om maar iets te noemen. Ook de manier waarop van Celtic werd verloren, moet hij zichzelf aanrekenen: de ploeg verzandde in machteloosheid en langs de lijn kwam geen overtuigend antwoord. Maar Van Persie toont zich óók een talentvolle trainer, die met een minder sterke selectie toch nog keurig achter PSV staat en voor op de rest.
Op papier lijkt er dan weinig aan de hand. Maar een elftal dat valt of staat met de bui van één creatieve aanvaller, dat te weinig dragende spelers kent en waarvan dure aankopen vooral toekijken, is kwetsbaar. Wie echt aansluiting wil met Eindhoven, moet daarom minder kijken naar de dug-out en vooral kritisch volgen wat Te Kloese in de winter doet. Dáár wordt beslist of dit een tijdelijke dip is.
Peter