Laat ik het maar zeggen: Ik zat rustig. Ondanks dat ik tijdens de voorbeschouwing de woorden “potentiële bananenschil” voorbij hoorde komen, heb ik vooraf geen moment het gevoel gehad dat we deze wedstrijd niet gingen winnen. Ik moet zeggen dat Robin van Persie toch wel iets doet met me. Hij vertelde voorafgaand aan de wedstrijd voor de camera’s van ESPN dat hij deze wedstrijd belangrijker vindt dan de wedstrijd tegen PSV. Klinkklare onzin natuurlijk, maar toch snapte ik wel wat hij bedoelde.
Het zou natuurlijk makkelijk zijn om na de 0-7 overwinning van Feyenoord op Heracles Almelo de loftrompet te steken en volledig mee te gaan in de Hosanna-sfeer. Het zou ook helemaal bij de oudere, met alle respect, supporter passen om nu juist op het negatieve in te zoomen want “Het kan ook nooit normaal gaan.” Maar dat zijn wel de beide uitersten die bij mij leven, toch gebeurt er ook iets anders bij me, wat ik niet zo goed ken.
Zijn uitleg sneed namelijk hout. Van Persie gaf aan dat je nooit alle topwedstrijden in een seizoen kan winnen. Dat wil je wel, maar dat kan je niet. Je verspeelt altijd een keer punten. En dan is een wedstrijd tegen de nummer laatst belangrijker want daar mag je geen punten verspelen. Hij voegde er wel snel aan toe dat het echt niet zo makkelijk zou zijn, maar dat het wel de opdracht was om in Almelo stevig te winnen. En eigenlijk kon ik hem wel begrijpen. Ik hoorde een oud-topspeler die het klappen van de zweep kent en dit gebruikt om zijn groep goed voor te bereiden.
Wennen
En als trainer kan ik ook steeds beter aan hem wennen. Hij lijkt te groeien en te ontwikkelen. Ik betrapte mezelf erop dat ik na de domme gele kaart van Givairo Read en zijn tweede overtreding, waar hij gelukkig geen geel voor kreeg, terugdacht aan Arne Slot. Hoe Slot tijdens De Klassieker in Amsterdam Quilindschy Hartman wisselde om te zorgen dat hij geen tweede gele kaart kreeg. En sceptisch dacht ik dat Van Persie dat nooit zou doen. Maar binnen het halve uur kwam Jordan Lotomba al in het veld.
Dat tekent voor mij wel de ontwikkeling van onze trainert. We weten dat hij gecharmeerd is van Read, maar hij laat hem niet langer staan dan nodig. Daarna wisselde Van Persie ook goed, vond ik. Hij durfde spelers rust te geven, maar liet Feyenoord ondertussen wel het doelsaldo opkrikken. Hij durft echt te kiezen voor het team, het resultaat en maakt daarin hele bewuste keuzes. En heel eerlijk, ik ga het steeds beter begrijpen. Ik krijg zelfs steeds vaker het gevoel dat wij dit seizoen niet gaan verliezen van een team dat in het rechterrijtje staat. Feyenoord gaat geen wedstrijd verliezen van een tegenstander die minder is.
Wil meer
Maar, als Feyenoord-supporter ben je een vat vol tegenstrijdigheden, ook dat andere gevoel zit er bij mij. Als supporter praat je toch vaak over wat de mooiste Europese wedstrijd was, die je bijgewoond hebt. Over welke ‘stunts’ je allemaal gezien hebt en dat zie ik nu nog niet zo snel gebeuren bij dit Feyenoord. Geen winst in Milaan, bizar gelijkspel in Manchester, belachelijke overwinning op een Duitse grootmacht. Ik wil nog graag dat kippenvelmoment, dat moment waar je nog lang over praat met een drankje aan de bar.
Gaan we dit seizoen winnen van grote tegenstanders? Gaan we in Europa verrassen? Ik ben heel erg benieuwd naar de aankomende week. Zijn de juiste spelers fit? Kan Van Persie met zijn technische staf een plan neerzetten om twee grote wedstrijden in vier dagen te winnen? Ik weet het niet, ik vind het heel spannend. Maar nog spannender om te zeggen: “Ik heb er vertrouwen in.” We weten namelijk wat er gebeurde het seizoen dat Hartman gewisseld werd tegen Ajax…
Gerben
Lees meer over
