Met het gevoel dat Feyenoord na een half uur zo maar eens met 0-3 achter kon staan, zo begon voor mij de dag van gister. Jordon Lotomba die helemaal zoek wordt gespeeld door Mika Godts, ik zag het al voor me. Of een scenario van 0-0, bloedeloos, en dan het eeuwige verval in het laatste stuk van de wedstrijd. Eigenlijk wist ik niet wat te verwachten.
Zoals altijd kan het bij Feyenoord nooit eens op een normale manier gaan. Alle emoties zijn in overtreffende trap; zowel heel positief als heel negatief. Gister beleefde ik de Klassieker dan ook op aan a-typische manier: semi-gematigd.
Ik wist dan ook niet goed hoe ik met dat eerste stuk van de wedstrijd om moest gaan. Ik vond Feyenoord helemaal niet zo slecht. Kregen weinig kansen tegen, waren best goed aan de bal. De zon scheen in De Kuip, bij mij ging het zonnetje ook weer bijna schijnen.
Maar natuurlijk kwam het ‘één-kans-tegen-één goal-principe’ weer om de hoek kijken, toen Feyenoord de 0-1 moest incasseren. In één klap mijn gemoedstoestand weer naar het vriespunt. “We geven niks weg, maar we gaan zelf ook niet scoren? Waarom moet ons dit nu weer overkomen?” Sorry, maar alle oude reflexen kwamen weer boven.
Een goede kopbal van Ayase Ueda, “die scoort toch ook nooit in grote wedstrijden”, gaf me toch weer wat hoop. Net zoals de wissel van Raheem – The Dream – Sterling. Wat wil ik toch graag dat deze overdreven marketingstunt slaagt, voor de Engelse speler maar ook voor Feyenoord. Maar tot nu weet ik niet zo goed waar ik naar zit te kijken. Zoals Michel van Egmond ooit zei: “Je zit te kijken naar gras dat groeit, er gebeurt niks.”
Gelukkig kwam de strafschop, volledig terecht en doe er nog maar eentje, en werkte Jakub Moder deze koeltjes binnen. Volgens mij hoorde ik de Pools international na de wedstrijd tegen de media zeggen dat hij nog nooit een strafschop gemist had. Een prima statistiek, mits het niet aangedikt is.
En zo wordt nu Jordan Lotomba her en der bewierookt, want hij veroorzaakte de strafschop én had Godts in zijn broekzak zitten. Ik vind het allemaal prima, maar misschien moeten we met wat meer nuance reageren want als Lotomba tegen FC Volendam een foute dribbel maakt dan begint iedereen weer over de wedstrijd tegen Fenerbahçe.
Op diezelfde typische wijze zal het nu vast de hand van Dick Advocaat zijn die Robin van Persie op het goede pad duwt. Ik wil het ook, echt waar, maar één zwaluw maakt nog geen zomer. En één Dick maakt nog geen Champions League. Gewoon 'even' afwachten of Van Persie blijft openstaan voor de raad van anderen en of de spelers het vertrouwen in zichzelf en elkaar weer kunnen vinden...
Gerben
Lees meer over
