Feyenoord ontvangt vanavond PEC Zwolle in De Kuip, met Marc Nagtegaal als scheidsrechter. Voor de Rotterdammers ligt de focus op verder herstel na een reeks teleurstellende resultaten, maar PEC komt met een vorm die niet onderschat mag worden. De Zwollenaren staan dan wel veertiende, maar ze verloren slechts één van hun laatste vijf competitiewedstrijden. Het elftal blijft steeds vaker overeind en laat zien dat het niet zomaar buigt.
De recente 2-1 overwinning op Heerenveen bevestigde dat beeld. PEC stond compact, werkte hard en profiteerde van de momenten waarop het kon toeslaan. In de beker volgde een zure uitschakeling tegen AZ, waarbij een vermoedelijk buitenspeldoelpunt werd goedgekeurd door het ontbreken van een VAR. Een bittere manier om eruit te gaan, maar het onderstreepte wel dat PEC ook tegen subtoppers prima in staat is om mee te doen.
Een van de opvallendste namen in de selectie is Jamiro Monteiro. De middenvelder, met Rotterdams-Kaapverdische roots, speelt komende zomer op het WK met Kaapverdië en treft daar wereldsterren als Lamine Yamal. In Zwolle is hij uitgegroeid tot een bepalende speler, iemand die rust brengt wanneer dat nodig is en die intensiteit toevoegt in de momenten waarop PEC moet overleven. Maar de selectie van PEC telt nog twee potentiële WK-gangers, middenvelder Ryan Thomas (Nieuw-Zeeland) en linksback Sherel Floranus (Curaçao) kunnen indien opgeroepen ook uitkomen op het allerhoogste podium ter wereld.
Ook op de bank is inmiddels stabiliteit ontstaan. Henry van der Vegt, de trainer uit Kampen die voor velen nog steeds een onbekende naam is, heeft het elftal na een lastige start op de rails gekregen. In de eerste weken wisselde PEC van aanpak en had de ploeg moeite om de juiste balans te vinden, maar Van der Vegt bleef kalm en hield vast aan duidelijke principes. Zelfs toen er met 8-2 verloren werd van Heracles. Dat heeft zijn effect gehad. PEC staat compacter, straalt meer vertrouwen uit en lijkt de basis nu structureel op orde te hebben.
Het spel van PEC kenmerkt zich door discipline en eenvoud. De ploeg staat dicht op elkaar, verdedigt met overtuiging en probeert via de omschakeling tot kansen te komen. Niet door technische hoogstandjes, maar door slim gebruik te maken van fouten van de tegenstander. Een verkeerde pass op het middenveld of een te grote ruimte tussen linies kan genoeg zijn om Zwolle in beweging te krijgen. De gevaarlijkste spelers zijn spits Koen Kostons met zes goals maar linksbuiten Kai de Rooij wist ook al vijf keer het net te vinden. De kracht van Zwolle zit hem in de vaste elf spelers die elke aftrap weer verschijnen. MacNulty keert terug van zijn schorsing.
Traditioneel heeft Feyenoord echter het thuisduel tegen PEC meestal stevig onder controle. In De Kuip werd historisch slechts één wedstrijd verloren van de Zwollenaren, destijds nog FC Zwolle. Dat gebeurde in 1987, onder leiding van Co Adriaanse. Daarnaast eindigden vier thuisduels in een gelijkspel, waaronder het legendarische 5-5 gelijkspel in 1981. De overige 24 thuiswedstrijden werden allemaal gewonnen door Feyenoord. Het is een statistiek die laat zien dat PEC in Rotterdam doorgaans weinig te halen heeft, maar het verleden biedt geen garanties in een seizoen waarin de Rotterdammers zelf worstelen met consistentie.
De Graaff, Floranus, MacNulty, Graves, Aertssen; Monteiro, Thomas, Oosting; De Rooij, Kostons, Shoretire
