Toch vertellen de sportieve prestaties slechts een deel van het verhaal. De werkelijke botsing lijkt dieper te liggen. Over macht. Over invloed. Over de vraag wie uiteindelijk bepaalt hoe Feyenoord wordt ingericht.
Het ontslag van Robin van Persie kwam voor velen niet als een verrassing, hooguit de timing. Sinds de presentatie van Robert Eenhoorn en Devy Rigaux lag een vertrek eerder voor de hand dan een langer verblijf. Beide bestuurders maakten direct duidelijk dat er geen vanzelfsprekendheden waren. Er zou een analyse volgen. En wie eerlijk naar de resultaten, het spel en de voortdurende onrust rondom de ploeg keek, wist dat die analyse geen positief rapport zou opleveren.
Couppoging Van Persie
In de periode tussen het aangekondigde vertrek van Dennis te Kloese en de komst van zijn opvolgers ontstond een bestuurlijk vacuüm. Juist op dat moment begon Van Persie zich nadrukkelijk uit te spreken over de rol van de toekomstige technische leiding. De trainer bepaalde de selectie. De trainer kon dat het beste beoordelen. Een technisch directeur hoorde volgens die gedachte vooral ondersteunend te zijn.
Opvallend genoeg was vrijwel dezelfde visie onlangs terug te horen bij Dick Advocaat. Ook hij zag de trainer als de centrale figuur binnen een voetbalorganisatie en de technisch directeur als iemand die faciliteert. Al dan niet reeds voorzien van de kennis van nu.
Nieuwe structuur
Eenhoorn en Rigaux zijn niet naar Feyenoord gehaald om een organisatie rondom een trainer te bouwen. Zij zijn juist binnengehaald omdat Feyenoord de afgelopen jaren te afhankelijk is geworden van individuen. Van bestuurders die meerdere functies tegelijk vervulden. Van trainers die groter wilden worden dan hun functie. Van personen die steeds meer invloed naar zich toetrokken.
De ironie is dat Dennis te Kloese daar zelf misschien wel het beste voorbeeld van is. Een bestuurder die ongelooflijk veel goed heeft gedaan voor de club, maar tegelijkertijd steeds meer verantwoordelijkheden op zijn eigen schouders nam. Algemeen directeur, technisch directeur, internationaal vertegenwoordiger, onderhandelaar en crisismanager. Het werkte zolang de resultaten goed waren. Tot het moment dat de organisatie begon te leunen op één persoon.
En juist dat lijkt direct de les die het nieuwe Feyenoord heeft getrokken. Op de lange termijn leggen specialisten een sterkere basis dan generalisten. Niet omdat generalisten tekortschieten, maar omdat specialisten beschikken over de kennis en tijd om vooruit te regeren. Om structuren te bouwen die langer meegaan dan de mensen die er op dat moment werken.
Door zonder RvP
Van Persie lijkt die verandering verkeerd te hebben ingeschat. Waar hij invloed probeerde uit te oefenen op de inrichting van de technische organisatie, heeft de nieuwe leiding eerst een andere vraag beantwoord: past de trainer nog binnen de organisatie die wij willen bouwen?
Het antwoord kennen we inmiddels.
En daarmee is het ontslag meer dan een trainerswissel. Het is een statement. De club heeft gekozen voor een structuur waarin functies weer gescheiden worden, verantwoordelijkheden duidelijker worden afgebakend en niemand vanzelfsprekend boven de organisatie staat.
Of dat succesvol wordt, moet nog blijken. Over een paar jaar kunnen de rollen zomaar omgedraaid zijn en liggen Eenhoorn en Rigaux onder hetzelfde vergrootglas als hun voorgangers. Zo werkt het bij Feyenoord nu eenmaal.
Maar de boodschap van de afgelopen weken was onmiskenbaar.
Niemand is groter dan de club.
Raymond
Lees ook
Nieuws
COLUMN | Wie volgt?
Lees meer over
