Ondertussen draaide de eredivisiecarrousel alweer verder. Het gedegradeerde NAC Breda en Heracles Almelo maken plaats voor ADO Den Haag en SC Cambuur, terwijl ook FC Volendam de pendeldienst tussen Eredivisie en eerste divisie weer succesvol heeft voltooid in ruil voor Willem II. Ajax mag komend seizoen in juli proberen de groepsfase voor de Conference League te halen.
De laatste wedstrijd van het seizoen ligt inmiddels alweer een week achter ons. Freewheelend schoof Feyenoord PEC Zwolle aan de kant, alsof de spanning van de voorgaande maanden ineens van de schouders was gevallen.
Het voetbal gaat altijd verder. Dat is ook wel het enige stabiele aan deze bedrijfstak.
Veenbrand Feyenoord
Een paar weken geleden leek Feyenoord nog midden in een bestuurlijke veenbrand terecht te zijn gekomen. Het aangekondigde vertrek van Dennis te Kloese, de interne strijd over bevoegdheden, het gedoe rondom technische functies en het gevoel dat de organisatie langzaam uit balans was geraakt. Inmiddels lijkt de rust enigszins terug te keren. Niet omdat alle antwoorden er zijn, maar omdat het seizoen voorbij is en een tweede plaats op papier nu eenmaal rustiger oogt dan de chaos die eraan voorafging.
En eerlijk is eerlijk: Te Kloese heeft veel goed gedaan. Tijdens zijn leiding speelde Feyenoord een Europese finale, werd het landskampioen, won het de beker en plaatste het zich meerdere keren voor de Champions League. Dat zijn prestaties die iedere bestuurder vooraf blind zou tekenen. Alleen werkt het bij Feyenoord zelden zo simpel dat resultaten automatisch voor eeuwige liefde zorgen. Dus vertrekt Te Kloese straks net aan via de voordeur, maar wordt hij zeker niet unaniem uitgezwaaid.
Daarvoor is er te veel gebeurd. Sinds het vertrek van Frank Arnesen probeerde Feyenoord een topsportorganisatie draaiende te houden waarin steeds meer functies samenkwamen bij steeds minder mensen. Te Kloese was algemeen directeur, technisch eindverantwoordelijke, internationaal vertegenwoordiger, crisismanager en transferonderhandelaar tegelijk. Dat werkte zolang Arne Slot de sportieve werkelijkheid bleef verdoven met resultaten. Maar zodra de prestaties minder vanzelfsprekend werden, begon ook de organisatie zichtbaar te piepen en kraken.
Akkoord over eenwording als grootste prestatie
Ironisch is het daarom wel dat juist het akkoord over eenwording uiteindelijk zijn belangrijkste erfenis lijkt te worden. Te Kloese, de man die tijdens zijn eerste persconferentie in 2022 nog verkondigde dat de focus weer volledig op voetbal moest komen te liggen, heeft bij Feyenoord voor de lange termijn het meest bereikt buiten het veld.
En nu lijkt men eindelijk te erkennen dat een moderne topclub meer nodig heeft dan een paar multifunctionele duizendpoten die overal tegelijk brandjes blussen. Op de lange termijn zullen specialisten over het algemeen een sterkere basis leggen dan generalisten. Niet omdat generalisten niets kunnen, maar omdat specialisten de vakkennis hebben om vooruit te regeren in plaats van voortdurend achter problemen aan te lopen.
Daarom voelt de mogelijke komst van Robert Eenhoorn als algemeen directeur en Devy Rigaux als technische man eindelijk weer als een logische stap. Niet eens per se vanwege hun namen, maar vanwege het idee erachter. Duidelijke verantwoordelijkheden. Specialisme. Structuur.
Feyenoord blijft Feyenoord
Bij AZ werkte Eenhoorn in een relatief compacte organisatie met korte lijnen en beperkte bestuurlijke ruis. Feyenoord is een compleet andere wereld. Een club waar stadiondossiers, de stico, commissarissen, supportersgroeperingen en allerlei onzichtbare invloedssferen altijd ergens op de achtergrond meebewegen. Niemand bestuurt Feyenoord ooit alleen. Sommigen ontdekken dat alleen wat later dan anderen.
Dus ja, misschien is dit eindelijk het begin van een stabielere organisatiestructuur. Misschien ook niet. Misschien zitten we over een jaar gewoon weer te discussiëren over de vraag wanneer Eenhoorn en Rigaux moeten oprotten. Dat is ook Feyenoord.
Maar hopelijk is het dit keer echt anders. Niet eens optimistischer, maar realistischer. Alsof Feyenoord eindelijk begint te begrijpen dat structureel succes niet ontstaat doordat één sterke persoonlijkheid alles naar zich toetrekt, maar juist doordat verantwoordelijkheden verdeeld worden onder mensen die ergens daadwerkelijk specialist in zijn.
Dat inzicht alleen al zou weleens meer waard kunnen blijken dan men nu denkt.
Tot volgend seizoen!
Raymond