Op het veld gebeurde er genoeg om hoop uit te putten. De rentree van Gernot Trauner en Givairo Read bracht ervaring en perspectief terug in een elftal dat daar maandenlang naar snakte. Het debuut van Ilai Grootfaam, 16 jaar en 41 dagen jong, voelde als een moment voor de toekomst, al schuurt het om hem na negen maanden al als jeugdproduct te bestempelen. Het zijn lichtpuntjes, maar ze voelen losstaand. Niet als het resultaat van een duidelijke lijn, eerder als losse vondsten op een vrijmarkt: waardevol op zichzelf, maar zonder samenhang.
De koning is dood, leve de ..., ja wie eigenlijk. Er zijn seizoenen waarin alles logisch voelt. Waarin prestaties, beleid en sentiment één lijn vormen. Dit seizoen hoort daar niet bij. Met nog drie wedstrijden te gaan staat Feyenoord drie punten los van plek drie. De tweede plaats ligt binnen handbereik. En toch voelt dit seizoen als een mislukking.
Vertrek Te Kloese
Die samenhang ontbreekt namelijk vooral buiten het veld. Het aangekondigde vertrek van Dennis te Kloese per juli 2026 sloeg in als een bom, al was het misschien minder onverwacht dan het leek. Robin van Persie gaf aan verrast te zijn en hield het diplomatiek: hij zal daar zijn redenen voor hebben. Maar de realiteit is dat het moment waarop Te Kloese zichzelf buitenspel zette al eerder lag. Door, op voorspraak van Toon van Bodegom, Van Persie aan te stellen, gaf hij de regie deels uit handen.
Sindsdien lijkt de hiërarchie binnen de club te zijn verschoven. Brian Priske was nog de keuze van Te Kloese, maar hield het slechts acht maanden vol. Daarna volgde een duidelijke koerswijziging: volledige steun voor Van Persie, financiële ruimte voor aankopen die het verschil moesten maken, een superstunt en met Dick Advocaat als adviseur, alles werd uit de kast getrokken. Tot het moment dat Te Kloese probeerde zijn organisatie te versterken met de aanstelling van Kees van Wonderen als technisch manager, mede met het oog op het vertrek van Mark Ruijl. Daar botste het. Van Persie verzette zich tegen de werkwijze. Volgens hem hoort een technische man niet dicht op de selectie te zitten, maar enkel te tekenen bij het kruisje. Blijkbaar was er geen samenwerking meer, met de man die hem onvoorwaardelijk steunde, maar een machtsstrijd.
Opmerkelijke ontwikkeling
Het is een opmerkelijke ontwikkeling. Een trainer die op directieniveau beleid beïnvloedt en blokkeert, terwijl de bestuurlijke lijn juist helder zou moeten zijn. In dat opzicht lijken Van Persie en Van Bodegom meer op elkaar dan de club lief is. De weerstand tegen de komst van Robert Eenhoorn als algemeen directeur past naadloos in dat beeld. De argumenten blijven vaag, maar de onderliggende boodschap is duidelijk: iemand met een stevig profiel en visie is niet welkom. Alsof er op de achtergrond een hofhouding is ontstaan waarin tegenspraak niet wordt gewaardeerd, maar vooral wordt vermeden.
En zo ontstaat een vacuüm. Te Kloese is onderweg naar de uitgang. Een technisch directeur of manager ontbreekt. Het contract van Advocaat loopt (vooralsnog) af. Van Bodegom blijft nog tot maart 2027 zitten (tenzij de supreme leader een derde termijn weet af te dwingen). En ondertussen wordt er al gesproken over volgend seizoen. De vraag is alleen: met wie? Het beeld van overleg tussen Robin en Robin is geen karikatuur meer, maar een serieuze constatering. De troon staat klaar, maar van enige rede is bij Feyenoord geen sprake.
Neerwaartse lijn
Dat maakt de sportieve situatie des te wranger. Onder Te Kloese kende de club financiële weelde, een Europese finale, een landstitel en een KNVB-beker. In hoeverre dat volledig aan hem toe te schrijven is, valt te bediscussiëren, maar sinds het vertrek van Arne Slot is de neerwaartse lijn onmiskenbaar. De speelwijze is minder herkenbaar, de selectie minder in balans en de resultaten grilliger. Gelijke spelen tegen ploegen als Volendam, NAC en NEC dwingen Feyenoord nu om in de slotfase van het seizoen alsnog vol gas te geven voor een tweede plaats die maanden geleden vanzelfsprekend leek.
Misschien is dat wel de kern van deze club. Het succes dat de onderliggende problemen maskeert, tot het moment dat alles tegelijk zichtbaar wordt. Juist nu heeft de club behoefte aan duidelijkheid, aan structuur, aan mensen die boven de partijen staan en niet er middenin. Maar zolang die keuze niet wordt gemaakt, blijft Feyenoord worstelen met tussenjaren, per ongeluk de goede trainer. Met resultaten die nét voldoende zijn en een organisatie die dat allerminst is.
De koning is dood, leve de koning. Alleen zou het prettig zijn als iemand zich ook daadwerkelijk meldt voor de kroning.
Raymond
Lees meer over
