Wie weet achterhaalt de actualiteit deze column later vandaag. Maar voorlopig blijft het angstvallig stil vanuit de club. Hoeveel krediet kun je als trainer hebben? Giovanni van Bronckhorst verloor ooit 7 wedstrijden op rij en mocht gewoon blijven zitten. Maar dat waren andere tijden, toen een beker en een kampioenschap bijna een generatie geleden waren en Feyenoord nog elk dubbeltje om moest draaien. Brian Priske had vorig jaar betere cijfers en een beter plan dan Robin van Persie wat dat betreft, maar die moest toch het veld ruimen. De klik was er niet en de schoenen van Slot bleken een maatje te groot om te vullen.
Waar moet ik beginnen. Voor de wedstrijd hadden we het erover of het de ommekeer zou worden of het einde van Van Persie als trainer van Feyenoord. Wat blijkt: het is geen van beide geworden.
Goed, de situatie van Priske was op een gegeven moment onhoudbaar geworden. Maar behalve de naam en een verleden bij de club is de klik met Van Persie en de spelersgroep ook ver te zoeken. Hoeveel moet er gebeuren voordat deze situatie ook onhoudbaar is? Openlijk ruziemaken met je ex-aanvoerder, eigenwijze, stoïcijnse persconferenties, onbegrijpelijke wissels en dan ook nog dat gedoe met de aanvoerdersband. Maar nee, volgens Van Persie komt het vooral door pech, blessures en late tegengoals. Dat Feyenoord van de laatste 14 wedstrijden er maar 3 heeft gewonnen, kun je gewoon niet verkopen. Bij geen een club. Bij SC Heerenveen waren ze blij dat de arrogante trainer vertrok – nu blijkt dat die Friezen het misschien al die tijd bij het rechte eind hadden. Wie de kar dan moet trekken? Geen idee. Maar dat er íets moet gebeuren lijkt me duidelijk.
De lat ligt inmiddels een stuk hoger in Rotterdam-Zuid, vergeleken met die periode van Van Bronckhorst. Maar als we niet uitkijken gaat het straks ook weer die kant op. Op de Noordzijde werd in de 12e minuut een spandoek uitgerold, waarop stond dat Feyenoord de grootste amateurclub van Nederland is, zonder visie. Alsof ze al wisten wat er later die middag ging gebeuren.
En wat een gestoorde middag was het. Ik ga nooit eerder weg uit het stadion, gister dus ook niet. Dat Feyenoord van 1-3 nog 3-3 wist te maken was al een godswonder. Nog nooit heb ik met zo’n dubbel gevoel staan juichen geloof ik. Ja, ik was blij. Maar ook ontzettend kwaad. Hoe diepgezonken zijn we als we blij moeten gaan staan juichen met een late gelijkmaker tegen Sparta – terwijl je eigenlijk nergens aanspraak op maakte.
Maar trek dan in ieder geval dat gelijkspel over de streep. Met zijn allen blind aanvallen en gigantische ruimte op het veld laten, dat kán niet op dit niveau. Of je dan 1 punt of 0 punten pakt maakt voor mij dan ook niet meer uit, beschamend is het toch wel. En laten we eerlijk zijn, toen het 0-2 en 1-3 werd hadden we ons er al bij neergelegd dat we gingen verliezen.
Dat het dan uiteindelijk wéér vlak voor tijd misgaat (net als bijvoorbeeld tegen Braga, AZ, Ajax, Boekarest, Stuttgart en 2x Heerenveen) is typerend voor dit seizoen. Ik vrees nu al voor donderdag en zondag. Weer in De Kuip. Weer met Van Persie. Weer zonder visie.
Wouter
Lees meer over
