Ik geniet nog steeds van die dag!
Toen ik in 1970 in Milaan de metro uitkwam op het Domplein, kwam ik terecht in een kabaal alsof er in de Kuip gescoord was. Het plein was stampvol. Feyenoord- en Celtic-supporters liepen gewoon door elkaar heen en zongen tegen elkaar op. De supporters van Celtic waren iets meer bezopen dan de Feyenoord-supporters, zo bezopen dat ze met elke Feyenoord-supporter bevriend waren. Geen vuurwerk, geen fakkels, geen scheldpartijen, gewoon plezier.
Je moed moet schrijven. Het ga je goet! Maar of dat er iets toe doed? Je begrijpt heel goet dat moet hier moed moed zijn. Dus je moed je niet zo druk maken of moet nu moed moed zijn of moet.
Heel simpel: met Feyenoord weet je nooit. Dat is precies het verslavende. Net als je af wil kicken worden ze kampioen of spelen ze de sterren van de hemel.
Vier woorden: Kein Geloel! Fußball spielen! Ook vier woorden: Geen woorden maar daden. En dan hoor ik de persconferentie en dat gaat maar door en door en door. Gelukkig dat de Gasten hieronder dat wel kunnen waarderen omdat zij 'echt' zijn.
Hebben we dat niet gemeen hier?
Bedoel je dat je niet 'echt' bent als je een afwijkende mening hebt?
Van Persie heeft een goede babbel. Top!
Als Feyenoord morgen verliest heeft dat geen gevolgen voor van Persie. Het betekent alleen dat hij de rest van het seizoen vrij is om fouten te maken en te leren. Alle wedstrijden zullen vrijblijvend zijn, geen kampioen, geen overwinteren in Europa. Misschien een bekertje. Geen probleem, het was alleen beter geweest als hij dat leertraject bij een andere club had kunnen volgen.
Kein Geloel! Fußball spielen!
Vandaar al dat geleuter over zijn lat?
Misschien snapt hij het wel, misschien snapt hij het niet, misschien wordt hij een amateurtrainer, misschien een toptrainer. Alles kost tijd.
Als van Persie net zo goed zou wisselen als hij babbelt, werden we kampioen. Maar van Persie voert zijn taken niet goed uit als hij in moet grijpen tijdens de wedstrijd. Maar tactisch wisselen in moeilijke situaties is een ervarings-kunst, dat leer je alleen door te doen en fouten te maken. Dat kost dus tijd.
Priske is helaas een gepasseerd station. En een voorbeeld waarom we niet in paniek trainers moeten gaan wisselen. Dan worden we alleen achteraf kampioen.
Dat is net zo goed kut.