Maar wat zegt die 5-0 tegen FC Utrecht nu eigenlijk over Feyenoord? Natuurlijk waren er individuele uitblinkers. Anis Hadj Moussa was opnieuw belangrijk met twee doelpunten, terwijl ook Nacho Ferri tot scoren kwam. Luciano Valente benutte een strafschop en invaller Gaoussou Diarra maakte zijn eerste officiële doelpunt voor Feyenoord.
Feyenoord lijkt momenteel behoorlijk op stoom te zijn. Na de 7-0 overwinning op PEC Zwolle volgde zondag in De Kuip een overtuigende 5-0 overwinning op FC Utrecht. Twaalf doelpunten in twee wedstrijden, geen tegengoal en bovendien een ploeg die vanaf de eerste minuut energie en overtuiging uitstraalde.
Toch was het vooral de manier waarop Feyenoord speelde die opviel. Vanaf de eerste minuut zette de ploeg hoog druk en werd FC Utrecht nauwelijks de tijd gegund om rustig op te bouwen. Feyenoord was voortdurend in beweging en wist daardoor steeds opnieuw ruimtes te vinden. Ook na de ruime voorsprong bleef de ploeg op zoek gaan naar meer doelpunten.
Het collectief
De afgelopen wedstrijden laten zien dat Feyenoord steeds meer als een geheel begint te functioneren. Spelers vinden elkaar gemakkelijker, er wordt veel bewogen zonder bal en het drukzetten lijkt steeds beter op elkaar afgestemd. Daarbij helpen natuurlijk ook de individuele kwaliteiten. Hadj Moussa verkeert in uitstekende vorm, Ferri laat zich nadrukkelijk gelden en ook op het middenveld lijkt Feyenoord steeds meer controle te krijgen. Maar misschien is juist het vertrouwen binnen de ploeg wel de belangrijkste factor.
Na zeven competitiewedstrijden staat Feyenoord op zeventien punten. De overwinningen op PEC Zwolle en FC Utrecht hebben bovendien voor een flinke dosis vertrouwen gezorgd. De vraag is nu of deze goede fase een tijdelijke opleving is, of dat Feyenoord daadwerkelijk een ploeg heeft die structureel op een hoog niveau kan presteren.
Wat is volgens jou de belangrijkste reden?
Is het de tactische aanpak van Giovanni van Bronckhorst? Het hoge drukzetten? De vele positiewisselingen? De vorm van spelers als Hadj Moussa en Ferri? De ontwikkeling op het middenveld? Of is het juist de combinatie van al die factoren en het vertrouwen dat binnen de ploeg lijkt te zijn ontstaan?