Eigenlijk komt het woord “schaakmat” uit het Perzisch, waarbij het betekent dat “de koning hulpeloos” is. Naast het schaakspel kennen wij het vooral figuurlijk waarbij de term schaakmat wordt gebruikt om aan te geven dat iemand klemgezet en (bijna) verslagen is. Er zijn geen opties meer over om uit een benarde situatie te komen.
Gister plaatste Feyenoord een bericht op X met als titel “schaakmat”. Hierbij ging het natuurlijk om het droomdebuut van Jerayno Schaken, tijdens de 1-3 overwinning in Nijmegen tegen NEC. Toch deed de term me niet alleen aan de Schaken-telg denken maar aan de hele afgelopen week.
Dat gevoel heb ik tijdens deze afgelopen transferweek ook wel gehad. Op 31 augustus werd het officiële nieuws naar buiten gebracht dat Ayase Ueda de overstap maakte naar LOSC Lille. Een transfer die zeer laat pas kwam en waarbij er misschien, als ik goed geluisterd heb naar Dévy Rigaux tijdens zijn persmomenten, eerder op een vertrek van de Japanner was voorgesorteerd maar dit niet gebeurde omdat de spits zelf naar een grote competitie wilde. En die club kwam pas laat en Feyenoord voelde zich genoodzaakt om mee te werken aan het verzoek van de Japanner. Nu had Ueda niet de uitstraling die ik graag bij een Feyenoord-spits zie, sterker nog.. ik heb Ueda meermaals vervloekt dat hij niet scoorde tegen ‘de grote clubs’, maar toch raakte ik enigszins in paniek na deze transfer.
Wie moest Ayase gaan opvolgen? Casper Tengstedt (gelukkig) niet, die ging naar Toulouse. Shaqueel van Persie heeft in zijn grote teen meer talent dan Casper het Spookje in zijn hele lijf, maar de jonge Van Persie is nog niet fit genoeg om een volledige wedstrijd te spelen. De logische vervanger, Nacho Ferri, was in mijn ogen helemaal niet zo logisch. Ik vond dat Ferri een goede voorbereiding draaide, maar daarna viel hij me toch enigszins tegen. Ik vond niet dat Feyenoord een waardige vervanger voor Ueda in huis had en wachtte geduldig transferdeadlineday af. Mooi woord voor Scrabble trouwens.
Maar volgens mij stond ook Rigaux met zijn rug tegen de muur. Feyenoord kiest voor de lange termijn en een gezonde financiële situatie, dus een klapper van een spits zou er niet komen. Wel transfervrij een keeper en een linksbuiten. Mijn ietwat fatalistische instelling stak de kop op en ik zag (weer) een matig jaar voor me, waarbij we nergens voor meestrijden. Niet alleen Rigaux stond schaakmat, maar ook veel supporters spraken zich uit over een verloren jaar, of het zogenoemde tussenjaar.
Toen zaterdagmiddag ook nog vanuit verschillende hoeken naar buiten kwam dat Anis Hadj Moussa er hoogstpersoonlijk voor zorgde dat trainer Giovanni van Bronckhorst bijna geen opties meer had om op te stellen in de aanval, wilde ik de wedstrijd al bijna niet meer zien. Begrijp me goed, ik snap dat de Algerijnse sporter een bedrag kan verdienen waardoor hij zijn familie en zichzelf in één klap onafhankelijk maakt, maar door te laat te komen of niet op te komen dagen, liet de vleugelflitser Gio geen keus. Gio kon niet anders dan Hadj Moussa niet in de selectie opnemen.
En ‘de een zijn dood is de ander zijn brood’, want op dat moment kon Jerayno Schaken opstaan. Ironisch genoeg deed vader Ruben Schaken al veel eerder een poging om Feyenoord schaakmat te zetten. De oud-speler liet zich in de media uit en bewerkte als een te betrokken voetbalvader iedereen die het horen wilde, dat Feyenoord zijn zoon een kans moest geven. Dat deed Feyenoord, of misschien waren ze dat al wel van plan, wie zal het zeggen. Maar het resultaat zagen wij gister.
Na wederom een zeer matige wedstrijd van Gaoussou Diarra kreeg de 17-jarige Schaken zijn kans en die pakte hij. Met een balbeheersing waarbij Schaken liet zien dat hij zeer in controle was over zijn bewegingen, schoot hij de bal weergaloos binnen. Daarnaast vond ik ook Ferri een goede partij spelen; hij is aanspeelbaar, kaatst goed en ik zag hem ook meeverdedigen. Ook Shaqueel liet met zijn spel zien dat hij graag de rol van spits wil vervullen.
En met het definitief afketsen van de transfer van Hadj Moussa zal de speler zich ook wel schaakmat gezet voelen. Als ik alle informatie mag geloven, wilde hij zelf uiteindelijk vertrekken. Dat is niet gelukt. Nu moet hij terug naar Feyenoord en naar een trainer met wie de relatie ongetwijfeld een flinke knauw heeft gekregen.
Maar ik moet zeggen, zoals wel vaker, komt Feyenoord bovendrijven op het moment dat het redelijk uitzichtloos lijkt. Op het moment dat iedereen negatief is, dat je er geen stuiver meer voor geeft, weet de stadionclub je altijd te verrassen. Misschien moet er na ‘schaak’ en ‘schaakmat’ een nieuwe term komen, want ik krijg toch stevig het gevoel dat dit Feyenoord zich niet zomaar gewonnen geeft.
Gerben
Lees meer over
