Het voetbal is bij vlagen nog heel behoorlijk. Alleen jammer dat wedstrijden negentig minuten duren. En dus dringt zich na vier speelrondes al een vraag op die de komende dagen alleen maar belangrijker wordt: wat is eigenlijk de ambitie van Feyenoord?
Het goede gevoel van de voorbereiding heeft het precies vier competitiewedstrijden volgehouden. Sparta en Cambuur werden verslagen, maar tegen Go Ahead Eagles en ADO Den Haag morste Feyenoord in eigen huis alweer vier punten. Niet omdat die ploegen ineens veranderden in Manchester City, maar vooral omdat Feyenoord grote delen van die wedstrijden speelde alsof het allemaal wel goed zou komen.
Is dat kampioen worden? Structureel Champions League spelen? Eerst financieel orde op zaken stellen? Talent ontwikkelen en verkopen? Of, zoals het tegenwoordig bij topclubs hoort, gewoon alles tegelijk?
Selectie onaf
Want de selectie oogt nog altijd onaf. Een linksbuiten ontbreekt, Ayase Ueda staat op het punt te vertrekken en Anis Hadj Moussa blijft het type speler dat je binnen twee minuten zowel verliefd op voetbal als volledig krankzinnig kan maken. Tegen ADO begon hij ongeveer met voetballen toen de rest alweer aan het douchen dacht.
Ook onder de lat begint het inmiddels wat ongemakkelijk te worden. Tjark Ernst zal ongetwijfeld kwaliteiten hebben, maar straalt momenteel vooral uit dat hij hoopt dat er vooral niet op doel geschoten wordt. En dus kijken we opnieuw naar de scouting.
Nacho Ferri en Tjark Ernst moesten voorbeelden worden van het nieuwe, slimme Feyenoord. Voorlopig heeft de topscouting nog geen nieuwe Gimenez uit een database getoverd. Gelukkig lijken Charles Vanhoutte en Mika Mármol wel versterkingen en mag het behouden van Gjivai Zechiël en Givairo Read bijna als transferprestatie worden gezien.
Ondertussen wordt steeds duidelijker dat Dennis te Kloese Feyenoord toch iets minder glanzend heeft achtergelaten dan jarenlang werd voorgesteld. Laat er geen misverstand over bestaan: Feyenoord staat er veel beter voor dan toen hij kwam. Alleen hadden we inmiddels misschien nóg veel verder kunnen zijn. De miljoenen stroomden binnen, maar verdwenen ook weer aan spelers, zaakwaarnemers en contracten waar je tegenwoordig vooral vanaf probeert te komen. Zelfs het uitkopen van de Vrienden van Feyenoord blijkt ineens geen vanzelfsprekendheid meer.
Terug naar de tekentafel
Het sprookje van de financieel zorgeloze topclub kan voorlopig dus weer even terug de kast in. En dat hoeft geen ramp te zijn. Niet iedere club kan ieder jaar onbeperkt doorinvesteren. Misschien moet Feyenoord eerst schoon schip maken. Misschien is dit een zomer waarin voorzichtigheid noodzakelijk is.
Prima.
Dan komen we weer bij diezelfde vraag uit: wat is de ambitie? Want als het kampioenschap de ambitie is, kun je niet tevreden zijn met een selectie waarin op 31 augustus nog zulke duidelijke gaten zitten.
Als structureel Champions League spelen de ambitie is, kun je onmogelijk straks het seizoen ingaan en het hoogste podium betreden zonder volwaardige linksbuiten en zonder een eerste spits. En als financiële rust voorlopig belangrijker is dan sportief maximaal doorpakken, is dat misschien zelfs verdedigbaar.
Maar spreek dat dan uit. Van Persie ging ook ten onder aan zijn eigen geschepte onrealistische verwachtingen.
Nu lijkt Feyenoord tegelijkertijd kampioen te willen worden, Europees mee te willen doen, talenten te willen ontwikkelen, spelers met winst te willen verkopen, financieel te herstellen én op de transfermarkt vooral geen gekke dingen te willen doen.
Dat is geen strategie. Dat is een verlanglijstje.
Natuurlijk ligt er een ingewikkelde erfenis bij Dévy Rigaux en Robert Eenhoorn. Er is grondig opgeruimd in de selectie, waarvan akte. Ueda verkopen kan. Hadj Moussa grillig laten zijn kan. Een jonge keeper tijd geven kan. Alles tegelijk wordt wat ingewikkeld wanneer je ondertussen ook wilt uitstralen dat Feyenoord bij de Europese subtop hoort.
Niemand verwacht dat Rigaux woensdag drie wereldsterren uit een hoge hoed trekt. Maar als Feyenoord daadwerkelijk voor de titel wil gaan en straks niet als makke lammeren door de Champions League geslacht wil worden, lijken een serieuze spits en een linksbuiten toch geen overdreven luxe. En mocht ergens nog een keeper rondlopen die niet zichtbaar schrikt zodra De Kuip begint te morren, dan mag dat telefoonnummer ook best worden opgeslagen.
Woensdagavond sluit de transfermarkt. Dan weten we misschien eindelijk wat meer. Niet alleen over de selectie. Maar vooral over de ambitie. Want ambitie uitspreken kost niets. Een goede spits en linksbuiten helaas wel.
Raymond
Lees meer over
