Trauner vertelt dat voetbal jarenlang zijn leven bepaalde. Iedere dag probeerde hij het maximale uit zichzelf te halen. Die periode kende grote hoogtepunten, maar ook teleurstellingen, blessures en moeilijke comebacks. Opgeven was echter nooit een optie voor de voormalig prof.
Na zestien jaar als profvoetballer heeft Gernot Trauner besloten een punt achter zijn carrière te zetten. Dit meldt hij op zijn eigen Instagram account. De beslissing valt hem zwaar, maar tegelijkertijd voelt het moment om te stoppen goed en juist schrijft hij. Hij kijkt met trots terug op zijn loopbaan, waarin hij onder meer een landstitel, een beker, Champions League-voetbal en een Europees kampioenschap mocht meemaken.
Het afscheid van het voetbal valt hem dan ook zwaar. Vooral het onderdeel zijn van een team, op het veld staan en alles geven voor zijn ploeg en de supporters zal hij gaan missen. Daarbij probeerde hij gedurende zijn carrière altijd trouw te blijven aan zijn eigen principes en waarden.
Dankbaar voor zijn carrière
In zijn afscheidsboodschap richt hij zich uitgebreid tot de mensen die hem tijdens zijn carrière hebben geholpen. Allereerst bedankt hij zijn ouders, die als jonge voetballer talloze kilometers aflegden om hem naar trainingen en wedstrijden te brengen.
Ook zijn trainers, begeleiders en andere mensen die in hem geloofden, worden nadrukkelijk bedankt. Daarnaast spreekt hij zijn waardering uit voor zijn vrienden en familie, die hem gedurende zijn loopbaan altijd zijn blijven steunen.
Ook de supporters krijgen een speciale vermelding. Bij alle clubs waar hij speelde, ervaarde hij de steun van de fans als een belangrijk onderdeel van zijn carrière. De ontmoetingen en steun vanuit de tribunes zal hij naar eigen zeggen nooit vergeten.
Speciale dank aan zijn vrouw
De grootste dank gaat volgens Trauner naar zijn vrouw Judith. Zij maakte meer dan tien jaar het leven als partner van een profvoetballer mee en bleef hem door dik en dun steunen. Vooral tijdens zijn jaren in Nederland en in moeilijke periodes was zij een belangrijke steunpilaar. Hij benadrukt dan ook hoe dankbaar hij is dat zij gedurende zijn carrière altijd aan zijn zijde heeft gestaan.
Trots op bijzondere momenten
Terugkijkend op zijn carrière bij Feyenoord overheerst vooral dankbaarheid. Hij noemt de landstitel, bekerwinst, Champions League, het Europees kampioenschap en de momenten waarop hij aanvoerder was als hoogtepunten waarop hij met grote trots terugkijkt.
Tegelijkertijd waren blessures en teleurstellingen onlosmakelijk verbonden aan zijn loopbaan. Juist die moeilijke momenten hebben hem volgens de voormalig prof geleerd om met beide benen op de grond te blijven staan en hebben hem gevormd tot de persoon die hij vandaag is.
Na zestien jaar profvoetbal begint nu een nieuw hoofdstuk. Hij kijkt met vertrouwen uit naar de toekomst en staat open voor nieuwe uitdagingen.
Zijn afscheidsboodschap sluit hij af met een passende combinatie van de landen die tijdens zijn carrière belangrijk voor hem zijn geweest: 'Dankjewel, servus en doei.' ❤️
Lees meer over
