Valente kende een sterk seizoen waarin hij meteen een van de dragende krachten werd van het huidige Feyenoord. Ook zag de middenvelder zijn marktwaarde flink omhoog gaan.
Luciano Valente heeft zijn eerste seizoen bij Feyenoord er op zitten. Het seizoen kreeg geen vervolg bij het Nederlands Elftal, waar hij wel al zijn debuut mocht maken. Bondscoach Ronald Koeman nam Valente niet meer in de WK selectie.
In het nieuwe Feyenoord Magazine, wat deze week op de mat valt bij de Legioen-leden, staat hij nog een keer in de schijnwerpers. Op de website van Feyenoord is een deel van dat interview geplaatst.
Foto's van een toneelstuk waarin Valente speelde
Valente stapt kort voor het einde van het seizoen een van de vergaderkamers op trainingscomplex 1908 binnen waar dan vijf foto's op tafel liggen, van beelden uit de toneelvoorstelling ‘Wel winnen, hè!’ van de stichting Positief Coachen die in 2014 werd opgevoerd bij sportclubs en in theaters, en waar soms wel 800 mensen in de zaal zaten. Valente lijkt weinig veranderd ‘Toneelspelen was in die tijd wel een passie van mij’, zegt hij, terwijl hij de foto’s door zijn handen laat gaan. ‘Ik ben daar op een aparte manier mee begonnen. Mijn broer Lorenzo speelde in de jeugd bij FC Groningen, zijn team was gevraagd om een kleine scène te spelen in deze voorstelling. Daarnaast hadden ze nog een jonger iemand nodig, dus zo kwam ik in beeld voor een kleine rol. De eerste keer dat ik op het toneel stond, ging het gelijk goed, toen werd me gevraagd of ik het vaker wilde doen. Vanaf dat moment werd mijn rol telkens iets groter en ging ik het zelf steeds leuker vinden. Uiteindelijk speelden we iets van veertig voorstellingen per jaar, door heel het land. Ik moest ook zingen en dansen.Als je het me nu vraagt, zou ik dat nooit meer doen, maar toen was ik heel makkelijk en vond ik het heel leuk.’
In de voorstelling speelde de kleine Valente een voetballer waarvan de vader kritisch was. 'Die vader wilde dat ik zo goed mogelijk presteerde, terwijl ik vooral voetbalde omdat ik het leuk vond. Dat werd een soort conflict in die voorstelling, en uiteindelijk kwam het weer goed. Ik vond het heel leuk om die rol te spelen, zeker omdat die ook een beetje leek op mijn eigen leven, want ik voetbalde zelf al. Na een jaar of twee kwam er een fase dat ik moest kiezen tussen theater of voetbal, het was niet meer te combineren. Toen heb ik voor dat laatste gekozen, want ik wilde altijd al voetballer worden. Maar als het met voetbal niks was geworden, was ik waarschijnlijk doorgegaan met acteren. Ik heb altijd nog het idee dat het tof zou zijn om ooit in een serie te spelen, mits het een rol is die dicht bij mezelf ligt.’
Valente vond op het toneel staan nooit spannend. 'Ik was nooit verlegen, vond het niet eng om voor grote zalen te staan of voor mensen te spreken, dat ging me elke keer makkelijk af. Toneelspelen heeft mij enorm geholpen met hoe ik nu ben, in interviews bijvoorbeeld. Ik zeg altijd wat ik denk, heb er geen moeite mee om mezelf te laten zien. Mijn ouders zijn ook zo, lekker open.’
Dat zelfvertrouwen heeft Valente nu nog steeds. ‘Als ik ergens goed in ben, dan haal ik daar vertrouwen uit en wil ik dat laten zien. Eigenlijk interesseert de mening van andere mensen me dan niet veel, buiten die van familie en vrienden. Ik weet ook: hoe verder je komt met wat je doet en hoe beter je wordt, hoe meer mensen er een mening over gaan hebben. Dat moet je wel van je af kunnen zetten. Als je daar niet goed mee kan omgaan, kan het weleens heel lastig worden. Ik denk dat ik op het toneel stond met de gedachte: ik dóé het gewoon, ongeacht of je het leuk vindt of niet. En zo sta ik tegenwoordig ook op het veld.’
Het zelfvertrouwen hangt zeker in de jeugd vaak samen met hoezeer je door je ouders gesteund wordt en dat je weet dat je altijd kan terugvallen op hen, waardoor je nergens bang meer voor hoeft te zijn, zo valt er te lezen op de website van Feyenoord als vraag aan Valente. ‘Dat herken ik zeker. Ik wist dat ik altijd kon terugvallen op mijn ouders en dat kan ik nu nog steeds. Dat is een heel veilige manier om jezelf te laten zien, om dingen te doen die je leuk vindt. En als je dan een keer faalt, dan hoort dat erbij. Zo staan wij er thuis allemaal in, het gaat nooit alleen maar goed in het leven. Het begint ermee dat je veel vertrouwen hebt in jezelf en wat je gaat doen. Ik had zelf voor dit seizoen bijvoorbeeld heel veel vertrouwen in mijn stap naar Feyenoord.’
Valente legt gedachten achter tattoo op been uit
Er staat een tattoo op het been van Valente met de tekst: take the risk or lose the chance. ‘Ja, die tatoeage kwam voort uit het feit dat iedereen een mening had toen ik naar Feyenoord kwam, mensen vroegen zich af of ik het aan zou kunnen. Elke dag als ik Instagram opende, zag ik mijn eigen kop. Je kunt wel zeggen dat je zo’n bericht dan niet leest en dat je direct verder scrolt, maar in de praktijk doe je dat niet. Ik vind wel dat je ertegen moet kunnen als mensen wat over je zeggen, je moet het allemaal niet te serieus nemen.’